Werk van anderen

Soms lees ik een verhaaltje of een gedicht dat ik zó leuk vind, dat ik het zou willen bewaren. Op deze pagina staan ze bij elkaar, met vermelding van de auteur. Als die een eigen website heeft staat de link erbij.


Rubik’s kubus

Vraag me gerust naar het ontstaan van zwarte gaten,
Ik verklaar je zo nodig de wet van Ohm.
Noem foutloos alle verenigde staten,
of de Latijnse namen van iedere boom.

Maar een ding steek ik graag in de fik,
die misselijkmakende kubus van Rubik.

Ik vertaalde als kind de vroege Homerus
in zuiver-middeleeuws Noors,
Analyseerde het complete oeuvre van Couperus
en later ook nog dat van The Doors.

Maar van één ding krijg ik spontaan de hik,
die strontvervelende kubus van Rubik.

Ik declameer het Roelandslied op commando ,
repareer geblinddoekt de krulset van mijn vrouw,
Verzon eigenhandig de artiestennaam van Malando,
En ontwierp en passant onze zwart marmeren schouw.

Maar één ding bezorgt me een chagrijnige blik,
die ellendige kubus van Rubik

Ik ken de wet van Archimedes,
Bedwong de zuidkant van de K2,
Weet het juiste aantal tijgers op Celebes,
Was 2x wereldkampioen Yahtzee.

Maar een ding zorgt dat ik haast letterlijk stik
Die onsympathieke kut-kubus van Rubik.

Wat heb ik het schurft aan dat gekleurde gedrocht
Het werd akelig obsessief,
Maar gelukkig verzon mijn brein
een afdoend alternatief

Ik mixte in mijn schuur
een agressief bijtend zuur.
Na zorgvuldig onderdompelen
werd ik gelukzalig verlost:

De Kubus van Rubik had ik
eindelijk opgelost.

Dick Benard – 09-11-2018


VERGETEN

inlogcodes die ik gisteren wist
waar mijn smartphonelader is
zoetjes sleutels borstel bril
wat ik met oude cassettebandjes wil

waarom ik haar nooit meer belde
dat ik die gedichtenbundel bestelde
waar ik dat pasje heb neergelegd
wat ik dacht maar nooit heb gezegd

mijn blauwgebloemde strokenrok
de droom waaruit ik wakker schrok
waarom ik dat boek niet heb teruggegeven
en wat was ook alweer de zin van leven?

hoe vaak je hortensia’s moet snoeien
dat hij zelden zei wat hij bedoelde
maar nooit
nooit
vergeet ik
hoe zijn handen voelden

Cora van Berendonk 29-09-2018


PAALDANSEN
Aaltje filmt. Ik trek mijn jurk uit, check mijn lingerie. Met in mijn oren ‘Take this walz’, rek ik me uit, sla mijn linkerarm om de paal, lik mijn lippen, streel de paal, vlij mijn lijf er omheen, kronkel als een kurketrekker, strek een arm, rakelings langs een mannenhoofd, hurk, strek een been, dan het andere, glij omhoog.
Na twee minuten wenkt Aaltje en geeft mijn jurk aan. Als de metro stopt, stappen twee keurige oudere dames uit.
Thuis bekijken we gierend het filmpje. We hadden gelijk: niemand keek op van zijn smartphone.
Ik moet wel nodig op paaldansles.
Cora van Berendonk 14-09-2018


Parel
De regendruppels slingerden als een serie eensgezinde parels over het eikenblad, met een schier oneindig gevoel voor precisie volgden ze trouw de route van een tere nerf, en telkens als een druppel met een beheerste huppel van het trotse blad sprong, veerde dit even omhoog alsof het de betreffende druppel wilde bedanken voor zijn strelende bezoek.
De schrijver kneep zijn ogen samen en tikte ‘prachtig gevormde’ in voor ‘eikenblad’. Hij knikte. Tevreden leunde hij achterover en keek opzij naar zijn tuin. Het regende nog steeds. Wat een kutweer, dacht hij, ik moet nog boodschappen doen.
Jan P. Meijers 09-06-2018


Toen de streng gereformeerde plattelands dominee Auke Bollema uit een jarenlang coma ontwaakte begon hij luidkeels te zingen: ‘Brigitte Bardot, Bardot… die heeft ze niet zo, maar zo!’ En tot ontsteltenis van de omstanders maakte hij daar ook nog eens de bijpassende gebaren bij.
Ruud Minnee 13-06-2017


DIGITALE BRAINWASH
‘ff Lekker traden met me matties fockin biggen’ vang ik op als ik de kamer van puber binnenkom. Met een uithaal omhoog à la Jandino denk ik in capslock: ‘WTF???’. Mij ontbreken exotische genen dus klinkt het in mijn hoofd meer als Gerard Joling en zeg nou zelf, dat is geen leuk geluid.
Heel regelmatig wens ik meer controle over de loop van mijn gedachten. Ctrl X will do.
Stella Matula 07-07-2017


In 2046 kreeg de wereld de tweede Nederlandse paus in de geschiedenis. De uit Heerlen afkomstige Johannes, Hendrikus, Andrea Bernardus. Zijn eerste ‘Urbi et orbi’ stond bol van de krachtige metaforen; over de menselijke wil, het ego, lucht en water, amfibieën en de verraderlijke schoonheid van de vrouw. Maar eenmaal op het Sint-Pietersplein kwam er, overmand door zenuwen, niet veel meer over zijn trillende lippen dan de zinsnede; ‘Seis quid volo inflatable crocodilus ad inde expellam inter decoras muliemeeres’. Wat zoiets betekent als: ‘Weet je wat ik wil een opblaaskrokodil, om daar mee te drijven tussen de lekkere wijven…’
Ruud Minnee 13-08-2017


BENARDE POSITIE
Bij de grote watersnoodramp werd de Zeeuwse priester Jacob van Hennewegen geconfronteerd met een duivels dilemma: verdrinken, want de zwemkunst was hij niet machtig, of het dakraam verlaten met het enige drijfbare object binnen handbereik; zijn opblaaspop ‘Dolly’. Met het water en zijn geweten aan de lippen koos hij uiteindelijk voor het laatste. En zo werd hij, onder het niet aflatende geprevel van Weesgegroetjes, gevonden. In de missionarishouding, dat dan weer wel.
Ruud Minnee 30-08-2017


KERKDIENST
Tijdens het Requiem stortte de al op leeftijd zijnde misdienaar, met het koperen processiekruis in zijn handen, ter aarde. Voor Sjef was dit een teken van God dat hij niet kon negeren. Hij krabbelde overeind en smeet het kruis onder het altaar. Terwijl hij zijn albe omhoog hield wankelde hij de altaartreden af en liep, het gemompel in de kerk negerend, kordaat door het gangpad en de kerkpoort naar buiten.
Verblind door het felle zonlicht kneep hij zijn ogen tot spleetjes. Sjef hief zijn gezicht naar de hemel, haalde diep adem en brulde een lang ingehouden Godnondedju!
Stephanie Franssen 28-09-2017


KWESTIE VAN GELOOF
Lieve schat, morgen gaat mama met je naar een psychologe. Dat is een mevrouw die met je praat en je helpt. Je weet wel vanwege Tommie, je denkbeeldige vriendje. Je bent nu op een leeftijd dat je moet begrijpen dat hij niet echt is. Wacht even, papa roept. Wat zei je? Ach is het al zo laat? Ja, we komen eraan.
Kom, we hebben het er straks nog over. We moeten opschieten anders komen we te laat in de kerk.
22-10-2017 Nancy Bastiaans


WINTERTIJD
Als het oogsten is gedaan
het laatste glimpje glorie vergaan
gisteren in mist is opgelost
doorgaan steeds meer moeite kost.
Glijdt er dan nog een blij licht
over mijn diep doorgroefd gezicht
borrelen plaagvragen nog uit mijn wazig brein
blaast mijn geest nog bellen vol venijn?
Verlangt mijn ziel naar wat zal komen
blijft hij van warm weerzien dromen
of veegt de rede dat sceptisch terzijde
lukt het me om doodsangst te mijden en
te geloven in ooit beloofde betere tijden?
06-12-2017 Cora van B


3-12-2017 Ypie Haitsma Bakker op Schrijven Magazine UKV:
over de dood van de eerstgeboren zoon van haar grootouders

MAKKUMERMEERPOLDER 1929
Daar, waar ooit het water, befaamd om blei en paling, het land begrensde
en meeuwen krijsend zweefden op thermiek,
bevolkten kraaien de laag mestzuchtige weilanden.
Terwijl de oostenwind het volk opzweepte
en een blikken stem verslag deed van bevroren ledematen op ijzeren benen,
kraste de tijding, als een vlijmscherp mes over marmeren glas.
Toen de raven in pronkend zwart hun veren poetsten,
bevroren tranen bij de kachel achter de polderdijk.
De dagen lengden en waar menig boer na ’t hooien de weilanden bemestte,
stuitte men bij het spitten in de mestvaalt nog steeds op grote brokken ijs.


16-12-2017 Stella Matula op Schrijven Magazine UKV:
In een land hier ver vandaan,
Digi, praat men Digitaal.
Men spreekt daar liever niemand aan
want Ana, Mono en Dia, logen allemaal.


 

Advertenties